Prof. dr. Steven Van Garsse

Via PPS-constructies gebeurden cruciale investeringen in scholen, tunnels, wegen, bruggen, sociale huisvesting, ziekenhuizen, waterzuiveringsinfrastructuur, luchthavens, duurzame energie, sportinfrastructuur, achtergestelde wijken, enzovoort. Ook in Vlaanderen werden de afgelopen jaren nogal wat projecten opgezet.

Onzekerheid

Vele van die constructies haalden overigens de kranten. Niet zozeer omwille van de werkgelegenheid of de economische en sociale meerwaarde die de projecten genereerden, of omwille van het feit dat voorbeeldig binnen de afgesproken tijd en het gecontracteerde budget werd opgeleverd, maar wel omwille van de hevige discussies met Eurostat over hoe deze projecten in de begroting moesten worden opgenomen. De onzekerheid ging zover dat PPS als techniek zelfs op de wip kwam te staan. Hoe kon immers met die onduidelijkheid een gezond investeringsbeleid worden opgezet?  En hoe was trouwens zoiets te verzoenen met het impulsplan van de Europese Commissie om volop te investeren om te komen tot een economisch herstel?

Interpretatieve gids

Eind 2016 bracht Eurostat de noodzakelijke opheldering door een interpretatieve gids te publiceren over de relevante bepalingen van de ESR 2010 Verordening. Daarmee ligt de weg terug open.  Parallel riep de Verenigde Naties PPS uit tot één van de basisinstrumenten om de Sustainable Development Goals (SDGs) te halen die eerder dat jaar werden goedgekeurd. PPS heeft dus een mooie toekomst.

Vlaanderen

De Vlaamse Regering besliste intussen haar intern proces voor deze projecten bij te sturen en voerde op 20 januari 2017 een ESR-toets in. Parallel werden in het Vlaams Parlement hoorzittingen gehouden over de toekomst van alternatieve financiering. Hoe kan het investeringsbeleid verbeterd worden? Vele suggesties passeerden de revue:  verder versterken van de interne professionalisering voor grote projecten, grote projecten op voorhand grondig afwegen op de beste uitvoeringsvorm, werken aan een doordacht traject met voldoende ruimte voor participatie, versterkt contractmanagement en het scheppen van een transparante pipeline zodat (ook) de private sector ten volle zicht krijgt op wat er wanneer komt. Dat laatste is niet zonder belang. De vooruitzichten zijn immers uitstekend: grote werken aan de ring rond Brussel, Brabantnet, de bouw van nieuwe arresthuizen, enzovoort. Kortom, er is werk aan de winkel.